Leysir eru mikið notaðir í framleiðslu og tilraunum á efna-, lyfja- og efnasviðum. Hins vegar, eldfimar, sprengifimar, eitraðir eða ætandi eiginleikar þeirra krefjast þess að fylgt sé ströngum varúðarráðstöfunum við notkun til að tryggja öryggi starfsfólks, stöðugleika í ferlinu og að farið sé að umhverfisreglum. Aðeins með því að samþætta áhættuvitund og vísindastjórnun í öllu ferlinu við öflun leysiefna, geymslu, meðhöndlun, notkun og förgun er hægt að hámarka virkni þeirra og lágmarka hugsanlega hættu.
Í fyrsta lagi ætti að íhuga forskriftir og hreinleika leysiefna vandlega við innkaup og viðtöku. Nauðsynleg tegund leysis, flokkun og lykilvísar, svo sem rakainnihald, óhreinindi og sýrustig/basaleika, ætti að vera skýrt skilgreind út frá kröfum um ferli, og hæfi birgja og gæðaskoðunarskýrslur ættu að vera sannreyndar. Fyrir nýlega kynnt leysiefni ætti að gera prófanir í litlum mæli til að staðfesta samhæfni þeirra við hráefni, hjálparefni og búnað og forðast óeðlileg viðbrögð eða tæringu búnaðar vegna ósamrýmanleika íhluta.
Geymsla krefst strangs eftirlits með umhverfisaðstæðum. Geyma skal leysiefni í köldum, vel-loftræstum sérstökum vöruhúsi fjarri eldsupptökum og sterkum oxunarefnum og stjórna þeim í samræmi við kveikjumark þeirra, sprengimörk o.s.frv., eftir svæðum. Geymslusvæði eldfimra leysiefna verða að vera búin sprengivörnum- rafkerfum, útrýmingu stöðurafmagns og viðbragðsaðstöðu við neyðarleka. Fyrir rakalaus eða auðveldlega oxuð leysiefni ætti að nota lokuð ílát með þurrkefnum eða óvirkum lofttegundum til að koma í veg fyrir skerðingu á frammistöðu. Vöktun hitastigs og raka og reglubundið eftirlit getur strax greint frávik og komið í veg fyrir slys.
Við meðhöndlun og flutning ætti að nota sprengi--og tæringarþolin verkfæri og ílát sem henta eiginleikum leysisins til að koma í veg fyrir leka. Rekstraraðilar verða að nota viðeigandi hlífðarfatnað, hanska og hlífðargleraugu og vinna á vel-loftræstum svæðum. Fyrir mjög rokgjörn leysiefni ætti að flytja inn í lokuðu kerfi þegar mögulegt er, eða setja upp staðbundna útblástursloftræstingu og gufuendurheimtunartæki til að draga úr uppsöfnun eldfimra eða eitraðra gufa í loftinu.
Við notkun er nákvæm mæling í samræmi við kröfur ferlisins nauðsynleg til að forðast of-viðbót, sóun eða aukin aukaverkanir. Fyrir leysiefni sem þarfnast upphitunar ætti að stjórna hitunarhraðanum til að koma í veg fyrir ofhitnun, niðurbrot eða skyndilega þrýstingshækkun. Í aðstæðum sem fela í sér sambúð með sterkum oxunarefnum, sterkum sýrum eða sterkum basaefnum ætti að meta hættu á viðbrögðum fyrirfram og undirbúa neyðarslökkvi- og hlutleysunarráðstafanir. Við stöðuga notkun ætti að fylgjast reglulega með gæðum leysisins. Ef einhver frávik finnast í lit, lykt eða seigju skal hætta notkun tafarlaust og rannsaka orsökina.
Förgun leysiefnaúrgangs verður að vera í samræmi við umhverfisreglur. Ekki má henda þeim af geðþótta eða blanda þeim saman við almennt skólp. Þeim skal safnað í samræmi við eiturvirknieiginleika þeirra og falið þar til hæfum einingum til endurvinnslu, brennslu eða skaðlausrar meðhöndlunar. Endurvinnanleg leysiefni ættu að vera endurnýjuð með ferlum eins og eimingu, aðsogi eða himnuaðskilnaði, sem sparar auðlindir og dregur úr umhverfisáhrifum.
Ennfremur ættu fyrirtæki að koma á alhliða stjórnunarkerfum og þjálfunaráætlunum til að tryggja að viðkomandi starfsfólk þekki hættulega eiginleika leysiefna, verklagsreglur og neyðarviðbragðsaðferðir og framkvæma reglulega æfingar og mat.
Í stuttu máli ná varúðarráðstafanir fyrir notkun og stjórnun leysiefna yfir allt ferlið við áhættueftirlit frá inntaki til framleiðslu. Aðeins með því að sameina á lífrænan hátt öryggisvitund, tækniforskriftir og stofnanaverndarráðstafanir er hægt að ná fram skilvirkri, öruggri og sjálfbærri notkun leysiefna.
